มั่วได้จัย ไม่มีคัยเกิน =[]=

ยิดดีต้อนรับสู่รายการ  TOKE  SHOW  ค่ะ

ฉันคือพิธีกร  และวันนี้ทางรายการเราได้มีแขกรับเชิญ  คือ  คนแคระหมายเลข 7

ฮิ้ว ~  ฮิ้ว !!!!!!!!   แปะๆๆๆๆๆๆๆ   (เสียงตบมือนะ)

พิธีกร :  สวัสดีค่ะคุณคนแคระหมายเลข 7

คนแคระหมายเลข 7 :  สวัสดีครับ

พิธีกร : วันนี้คนแคระหมายเลข 7 จะมาเล่าวีระกำของตนที่ไม่มีใครเคยรับรู้ให้ได้ฟังกันค่ะ

คนแคระหมายเลข 7 : เริ่มเลยนะครับ

พิธีกร : เริ่มได้เลยค่ะ

คนแคระหมายเลข 7 : ผมอาศัยอยู่ในภูเขาลูกที่สามหรือ สี่  อันไกลโพ้น

เป็นคนแคระลำดับสุดท้ายผู้แสนจะธรรมดา  ในบรรดาคนแคระทั้งเจ็ด

- เก้าอี้ที่สโนไวต์ผู้เลอโฉมใช้นั่ง เมื่อมาที่บ้านพวกเราครั้งแรก  ก็เป็นเก้าอี้ของผมเองแหละ

- ซุปที่เธอกินประทังความหิว  อยู่ในชามซุปของผม  คนแคระหมายเลข 7

- เตียงที่เธอใช้นอนยามเหนื่อยล้า  ก็ยังเป็นเตียงของผม  เจ้าคนแคระหมายเลข 7

- เมื่อครั้งที่เธอเปิดประตูบ้านต้อนรับแม่มดใจร้าย  แล้วถูกหลอกล่อ ให้สวมเสื้อคอร์เซตรัดรึง  จนเป็นลมล้มพับ   ไป  คนที่พบเธอเป็นคนแรก  ก็ยังเป็นผม....คนแคระหมายเลข 7

- กระทั่งตอนที่เธอถูกพิษจากหวีของแม่มดจนล้มลง  คนที่รีบวิ่งไปช่วยก็คือผม  คนแคระหมายเลข 7

- ตอนที่เธอสลบไปเพราะพิษของแอปเปิ้ลของแม่มด คนที่อยู่ข้างๆเธอทั้งคืน ก็ยังเป็นผม คนแคระหมายเลข 7  

- เมื่อเจ้าชายมาถึง บอกว่าจะพาเธอไป คนที่วิ่งด้วยขาคู่สั้นๆตามไป  จนเหนื่อยใจแทบขาดก็คือผม  เจ้าคนแคระหมายเลข 7  ผมจึงปืนต้นไม่เพื่อจะได้เห็นหน้าเธอเป็นครั้งสุดท้าย  และเมื่อต้นไม้ที่ผมปืนมันโน้มลง มา      กระทบกับโลงแก้ว  ทำให้แอปเปิ้ลอาบยาพิษกระเด็นหลุดออกมา  เมื่อเธอฟื้น  เจ้าชายก็เข้าไปแสดงตัวว่าเป็นผู้ที่ช่วยเธอ

ดังนั้นทั้งเธอ และ ผู้ชายที่เธอรัก 

จึงไม่มีความทรงจำใดๆเกี่ยวกับผมซักนิด

ไม่สิ....ต้องเรียกว่าไม่สามารถจำได้เลยต่างหาก

พิธีกร : คุณคนแคระหมายเลขเจ็ดคะ  มีอะไรจะฝากคุณผู้อ่านบ้างไหมคะ

คนแคระหมายเลขเจ็ด : ก็มีนะครับ  ควรจำไว้ว่า

                                                                    "  ตระหนักแล้วว่ารักแท้

                                                              คือการเข้าไปสัมผัสถึงหัวใจอีกฝ่าย 

                                                            แต่หากรักของเราสัมผัสแผ่วเบาเท่าใด

                                                                       เสียงร้องให้ในหัวใจ 

                                                                      จะยิ่งดังขึ้นมากเท่านั้น  "

วันนี้เวลาของเราได้หมดลงแล้ว  ขอลาท่านผู้ชมไปก่อน  สวัสดีค่ะ

                                                                               BeY....BeY